Anathema's Lair
1 ή 2 πράγματα που μου κάνουν εντύπωση
Λίγα λόγια για εμένα
Μυημένος, όπως οι περισσότεροι, την περίοδο του αείμνηστου '99 στο ΧΑΑ. Δεν είμαι γκουρού, δεν είμαι επαγγελματίας, δεν είμαι αναλυτής. Είμαι όμως ξεροκέφαλος!
Σύνδεσμοι


2678 αναγνώστες
58 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010
12:54

Τα παρακάτω έχουν να κάνουν με την πρόβλεψη. Αν θεωρήσουμε ότι στο χρηματιστήριο η τιμή μιας μετοχής είναι σε τελική ανάλυση θέμα προσφοράς και ζήτησης (όπως κι αν διαμορφώνονται αυτά τα μεγέθη - τεχνική εικόνα, θεμελιώδη, νέα, φήμες, τα πάντα), το ζήτημα είναι να μπορεί κανείς να προβλέψει τι θα προβλέψουν οι άλλοι ώστε να κάνει τις σωστές κινήσεις.

Υποθέστε ότι έχετε επιλεγεί να συμμετέχετε σε ένα διαγωνισμό του οποίου ο νικητής θα κέρδιζε ένα χρηματικό έπαθλο, 1000 ευρώ, ας πούμε. Και ο διαγωνισμός έχει ως εξής:

Πρέπει να επιλέξετε ένα νούμερο από το 0 έως το 50. Νικητής θα αναδειχθεί εκείνος του οποίου η επιλογή αριθμού/πρόβλεψη θα είναι πιο κοντά στο 80% της μέσης τιμής της πρόβλεψης όλων των συμμετεχόντων. Δηλαδή, αθροίζουμε τους αριθμούς που έδωσαν οι συμμετέχοντες και τους διαιρούμε με το πλήθος των συμμετεχόντων. Προκύπτει έτσι μία και μοναδική τιμή - η μέση τίμη. Ζητούμενο είναι να πετύχει κάποιος το 80% αυτής της τιμής. Εκείνος που θα το πετύχει θα είναι και ο νικητής του διαγωνισμού.

Λοιπόν, ποιο νούμερο θα επιλέγατε από το 0 έως το 50; Πως μπορείτε να εικάσετε ποια θα είναι η μέση τιμή των επιλογών όλων των συμμετεχόντων;

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
14 ψήφοι

 Εκτύπωση
1002 αναγνώστες
12 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010
10:36

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει μία μικρή κοινωνία αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο. Τα μέλη της ζουν σε ένα απομακρυσμένο χωριό κάπου στα δάση. Παραδόξως, η κοινωνία αυτή έχει δομές ανάλογες με αυτές που γνωρίζουμε αν και μακρυά από τα πρότυπα του δυτικού πολιτισμού. Υπάρχουν γυναίκες και άντρες. Οπότε υπάρχουν και αντρόγυνα. Ο γάμος έχει το ίδιο νόημα με όσα ξέρουμε από τον δικό μας κόσμο. Ένας με μία, όρκοι αιώνιας αγάπης κτλ. Γενικά, όμως ο πληθυσμός αυτός είναι σεξομανής. Οι απάτες και τα εξωσυζυγικά τσιλιμπουρδίσματα είναι ιδιαίτερα συχνά αν και καλύπτονται από μια ιδιότυπη omerta. Το αποτέλεσμα είναι ότι κάθε γυναίκα γνωρίζει (από προσωπική εμπειρία ή μέσω κουτσομπολιού) ποιάς ο άντρας ήταν άπιστος αλλά αδυνατεί να ξέρει τι κάνει ο δικός της. Ο λόγος είναι πως με βάση τους νόμους του χωριού η γυναίκα που θα διαπιστώσει πως ο άντρας της την απατά έχει νόμιμο δικαίωμα να τον σκοτώσει. Από τον νόμο, δηλαδή, απορρέει και η omerta που αναφέρθηκε πριν. Καμία δε θέλει να χάσει το "ξένο" που, ως γνωστόν, είναι πιο γλυκό και άρα καμία δεν καρφώνει την απάτη του παράνομου εραστή στη σύζυγό του.

Η αλήθεια είναι ότι από τα 50 ζευγάρια του χωριού, κατά συνέπεια από τους 50 άντρες του συνολικού πληθυσμού (ας κάνουμε την παραδοχή ότι υπάρχουν 50 γυναίκες και 50 άντρες παντρεμένοι μεταξύ τους) οι 20 είναι μουρντάρηδες με συνέπεια να έχουμε 20 περιπτώσεις απάτης (κάνουμε άλλη μία παραδοχή - ότι κάθε μουρντάρης πηγαίνει με μία συγκεκριμένη άλλη γυναίκα). Λόγω των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω, της omerta δηλαδή, ποτέ στο χωριό δεν έχει συμβεί να εφαρμοστεί ο νόμος. Η ζωή συνεχίζεται κανονικά, χαρούμενα, τα ζευγάρια ζουν ευτυχισμένα και οι παρασπονδίες δεν ξεφεύγουν από τους τοίχους των δωματίων που φιλοξενούν τους εκάστοτε παράνομους εραστές.

Όλα πήγαιναν καλά και όμορφα μέχρι που ένα πρωί από τα βάθη του δάσους ήρθε για επίσκεψη η αρχόντισσα της μικρής κοινωνίας όπως συνήθιζε κάθε τόσο. Παράξενη περίπτωση αυτή. Ζούσε σε μέρος που κανείς δε γνώριζε αλλά ήταν σε θέση να τα ξέρει όλα. Όλοι την σέβονταν και της αναγνώριζαν το αλάθητο της κρίσης της, τη δυνατότητα να ασκεί δικαιοσύνη και να νομολογεί. Γενικά, ήταν αυτή που καθόριζε τις εξελίξεις. Εκείνο όμως το πρωί έκανε μία σημαντική ανακοίνωση στους κατοίκους που είχαν μαζευτεί στην πλατεία:

- Γνωρίζω ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας άντρας που απατά τη γυναίκα του.

Παρά το γεγονός ότι όλοι γνώριζαν εκτός από την εκάστοτε κερατού ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει, η δήλωση αυτή έφερε αναταραχή. Οι συμμετέχοντες σε κάθε απάτη το γνώριζαν εξ εμπειρίας αλλά και όσοι δεν συμμετείχαν σε απάτη γνώριζαν μέσω κουτσομπολιού ή "μυστικού" για όλους τους άλλους εκτός από την δική τους περίπτωση. Αλλά όταν το κοινό μυστικό έγινε κοινή γνώση μέσω της δήλωσης της αρχόντισσας τι θα μπορούσε να συμβεί; Άλλωστε, πλέον θα έπρεπε να εφαρμοστεί και ο νόμος. Η γυναίκα κάθε άντρα που θα κρινόταν ένοχος για απάτη θα έπρεπε να τον σκοτώσει!

Το αποτέλεσμα, όπως λογικά συνάγεται, ήταν την εικοστή μέρα ακριβώς να γίνει μακελειό και 20 άντρες να βρουν εκείνη ακριβώς τη μέρα τραγικό θάνατο από τα χέρια των ίδιων των συζύγων τους ο καθένας...

(Με τις κατάλληλες αντικαταστάσεις σε χρηματιστηριακό επίπεδο το αίμα των αντρών που έπεσαν "άδοξα" μπορεί να παραλληλιστεί με το "αίμα" στο tableau την ημέρα του sell-off/χωσίματος.)

Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1011 αναγνώστες
14 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
02:54

Pluralitas non est ponenda sine neccesitate”, ή σε ελεύθερη μετάφραση: “Η πολυπλοκότητα δεν πρέπει να επικαλείται αν δεν είναι απαραίτητο”. Αυτή είναι θεμελιώδης πρόταση για την αρχή της οικονομίας. Εναλλακτικά είναι: “Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem”, δηλαδή: “Οι οντότητες δεν θα πρέπει να πολλαπλασιάζονται πέραν του απαραίτητου”. Η αρχή της οικονομίας είναι περισσότερο γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία ως το “ξυράφι (ή η λεπίδα) του Όκαμ”. Μία πιο βατή ερμηνεία για τη χρησιμότητά της είναι η εξής: “Αν σε ένα πρόβλημα μπορούν να δοθούν πολλαπλές ερμηνείες με τους επιδραστικούς παράγοντες ταυτόσημους τότε πρέπει να προτιμάται η απλούστερη – αυτή είναι και η πιο πιθανή σαν εξήγηση/λύση/ερμηνεία.” {1}

Ο Όκαμ (William of Ockham) ήταν Άγγλος φραγκισκανός μοναχός και φιλοσοφούσε πάνω σε θέματα λογικής. Το “ξυράφι” δεν ήταν δική του επινόηση. Αντίθετα, ήταν μια πολύ συνηθισμένη αρχή στα μεσαιωνικά χρόνια. Το γεγονός ότι συχνά την επικαλούταν ο Όκαμ για να δίνει απαντήσεις σε φιλοσοφικά και θεολογικά ζητήματα είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει το όνομα του στην ιστορία πλάι σε μία αρχή που επηρέασε και επηρεάζει την επιστημονική σκέψη σε πολλά επίπεδα – βολικός τρόπος για την επίτευξη υστεροφημίας, δε νομίζετε;

 

Ξεκίνησε ως αρχή σχετική με την οντολογία αλλά μέσω της {1} βρήκε εφαρμογή στην πειραματική επιστήμη, στη βιολογία, στην ιατρική, στη θεολογία, στη λογική και στη θεωρία πιθανοτήτων και στην στατιστική – είχε μεγάλη απήχηση στις θετικές επιστήμες εν ολίγοις. Απλό το γιατί: Στις θετικές επιστήμες οτιδήποτε μπορεί να αποδειχθεί με μαθηματικό τρόπο είναι πολύ πιθανό να υπακούει σε ένα γενικότερο μοντέλο. Αν καταφέρουμε να φτιάξουμε ένα μοντέλο τότε είναι πολύ πιθανό να μπορούμε να γενικεύσουμε. Ας πούμε, έστω Υ ένας άρτιος αριθμός και Χ ένας άλλος άρτιος και Ζ ένας άλλος επίσης άρτιος και W ένας άλλος άρτιος. Μας ενδιαφέρει να ελέγξουμε αν το άθροισμα άρτιων είναι κι αυτό άρτιο ή περιττό. Προφανώς, διαισθητικά ισχύει το πρώτο. Αν V είναι ένας οποιοσδήποτε άρτιος αριθμός, ισχύουν όλες οι μεταξύ των μεταβλητών που αναφέρθηκαν προσθέσεις. X+Y=V, X+Z=V, X+Y+Z+W=V, Z+W=V. Δεν υπάρχει λόγος να μοντελοποιήσουμε χρησιμοποιώντας παραπάνω μεταβλητές από τις απαιτούμενες. Η εξήγηση X+Υ=V είναι αρκετή. Ακόμα και για πρόσθεση παραπάνω μεταβλητών είναι αρκετή αφού το άθροισμα ανά δύο μεταβλητών θα είναι άρτιο και κάθε φορά που αθροίζουμε 2 το συνολικό πλήθος των προσθετέων θα μειώνεται κατά μία μεταβλητή καταλήγοντας πάλι στο ίδιο μοντέλο: X+Y=V.

Ξέρουμε ότι έχει προηγηθεί καταιγίδα αλλά ήμασταν στη δουλειά. Το απόγευμα επιστρέφουμε σπίτι και βλέπουμε το μπαλκόνι πλημμυρισμένο αφού φύλλα είχαν φράξει την υδρορροή. Λογικό είναι να εικάσουμε ότι αυτό συνέβη λόγω της καταιγίδας. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν εναντιώνεται στην κριτική μας σκέψη. Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί όμως: Η γειτόνισσα που μαλώσαμε προχτές βρήκε ευκαιρία για να με εκδικηθεί όσο έλειπα στη δουλειά, σκαρφάλωσε στο μπαλκόνι μου, έβαλε φύλλα στην υδρορροή με σκοπό να πλημμυρίσει το μπαλκόνι μου. Κάποιος άλλος ότι εξωγήινοι προσγειώθηκαν στο μπαλκόνι μου, πήραν δείγματα από φυτικούς οργανισμούς και επειδή θεώρησαν ότι αισθητικά τους ενοχλούσε η τρύπα από την υδρορροή την έκλεισαν με τα περισσευούμενα φύλλα. Προφανώς σύμφωνα με το “ξυράφι” η πρώτη ερμηνεία είναι και η σωστότερη. Εδώ που τα λέμε είναι και η πλέον λογική, έτσι δεν είναι;

Στην καθημερινότητά μας το μυαλό και ο τρόπος σκέψης μας έχει μάθει, έχει συνηθίσει να φτιάχνει λογικές αλληλουχίες. Αν συμβεί το παραπάνω θα σκεφτούμε τη βροχή ως αίτιο της πλημμύρας. Αν δούμε ένα ξεριζωμένο δέντρο στην ερημιά θα σκεφτούμε ότι προηγήθηκε θύελλα. Αυτό βέβαια, δεν είναι κανόνας. Κάποιοι προτιμούν πολυπλοκότερες εξηγήσεις. Γενικά, όμως, πίσω από κάθε πρόβλημα, όσο σύνθετο κι αν είναι υπάρχει μια πολύ απλή εξήγηση.

"Η Ελλάδα έχει μαζέψει μεγάλο όγκο χρεών. Η Ελλάδα θέλει να δανειστεί για να ξεχρεώσει τα ληξιπρόθεσμα και να καλύψει τρέχουσες ανάγκες. Οι δανειστές θέλουν να επωφεληθούν." Αυτά είναι δεδομένα. Το μοντέλο ποιο είναι; Και ποια είναι η πιο απλή εξήγηση; Και, τελικά, γιατί να θεωρήσουμε ότι το παραπάνω πρόβλημα δεν είναι παρά μια μεταβλητή σε ένα γενικότερο μοντέλο; "Οι πόλοι (Αμερική, Ευρώπη, Κίνα) επιζητούν ανάπτυξη. Οι πόλοι θα κάνουν ότι μπορούν για να το πετύχουν. Οι δορυφόροι χρησιμοποιούνται κατά περίσταση και κατά το δοκούν." Στο μεταξύ οι πολίτες, οι πολιτικοί, οι θεσμικοί, η εκκλησία, όλοι έχουν κάτι να πουν για το θέμα, οι ερμηνείες είναι πολλές, πολύπλοκες, υποκειμενικές. Τελικά, μια απλή εξήγηση σύμφωνα και με τα παραπάνω είναι ότι μπροστά σε όλες τις αξίες το χρήμα/κέρδος έχει τη μεγαλύτερη. Και είναι αδιάφορο ποιος κερδοσκοπεί, ακόμα κι αν είναι Έλληνας κατά Έλληνα ή Έλληνας κατά της Ελλάδας. Θα ήταν βολικό και εύκολο να κατηγορούμε τους ξένους κερδοσκόπους μονίμως, την κακή Ευρώπη, τους φονιάδες των λαών Αμερικάνους, τους κιτρινιάρηδες και τους γερμαναράδες. Αλλά αυτή η εξήγηση δε μου φαίνεται πειστική και σίγουρα δεν είναι η λύση του προβλήματος.

 

"Η αλήθεια είναι απλή και ο λόγος της ακόμα πιο απλός", Ευρυπίδης

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
9 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
2928 αναγνώστες
16 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010
20:04

Η χθεσινή ήττα του μπασκετικού Παναθηναϊκού από την μετριότατη Παρτιζάν (μία ομάδα με ένα σκιάχτρο για σέντερ, αδιάφορα τριαροτεσσάρια, κοντούς που δεν λένε τίποτα το ιδιαίτερο, Αμερικανούς που στην Ελλάδα θα έπαιζαν μέχρι μια μεσαία ομάδα της Α1 και χωρίς τον καλύτερο παίχτη της λόγω τραυματισμού) και μάλιστα εντός έδρας αποτέλεσε τεράστια έκπληξη. Από αυτές που, κατά τη στοιχηματική ορολογία, σπάνε παρολί, στέλνουν στον κουβά κτλ.

Όταν πρωτοξεκίνησε το "Πάμε Στοίχημα" έπαιζα πολύ συχνά. Εδώ και μερικά χρόνια το έχω κόψει μαχαίρι. Σε ένα ντουλάπι έχω ακόμα μερικά κερδισμένα δελτία - αναμνηστικά. Κάποια από αυτά ήταν με αξιόλογα κέρδη. Στην αρχή το αντιμετώπιζα σαν μια απογευματινή ασχολία. Ψάξιμο στο ίντερνετ, διάβασμα, μελέτη ή, κατά το παλιό σλόγκαν, "μολύβι, δελτίο, πρακτορείο". Επειδή σπάνια περνούσε διάστημα μεγαλύτερο από 2 εβδομάδες χωρίς να κερδίσω είχα την αίσθηση ότι έβγαζα λεφτά από αυτό. Από την άλλη όμως, έπαιζα σχεδόν καθημερινά. Κάθισα και έφτιαξα ένα υπολογιστικό προγραμματάκι στο Excel. Κάθε μέρα έβαζα στα έξοδα το ποσό που πόνταρα. Στη στήλη με τα έσοδα έβαζα τα εκάστοτε κέρδη. Αυτό το ενημέρωνα για ένα χρόνο συνεχώς. Μετά την πάροδο εκείνης της χρονιάς έκατσα να δω τι γίνεται και πόσα κερδίζω. Λοιπόν, από τους 12 μήνες του έτους μόνο 3 είχαν θετικό πρόσημο. 2-3 ακόμα είχαν μικρές ζημιές και το υπόλοιπο εξάμηνο ήταν πραγματική αιμοδοσία στον ελληνικό αθλητισμό και πολιτισμό μέσω του ΟΠΑΠ. Κρατώντας, δηλαδή, ημερολόγιο συνειδητοποίησα πως, τελικά, έχανα χρήματα. Αν σε αυτά προσέθετα και το χρόνο που διέθετα έχανα και χρόνο και χρήμα. Και αν στον χρόνο και στο χρήμα προσέθετα και τον εκνευρισμό έχανα χρόνο και χρήμα και διάθεση - το τρίπτυχο της επιτυχίας!

Φυσικά, μια καλή δικαιολογία, θα ήταν η υψηλή γκανιότα του ΟΠΑΠ, η υποχρέωση να παίζει κανείς τριαροτετράδες στα πρώτα χρόνια που το Στοίχημα μπήκε στην καθημερινότητα του Έλληνα τζογαδόρου κτλ. Αλλά αυτά είναι μπούρδες. Οι κανόνες είναι κανόνες. Τους ξέρεις και με αυτούς παίζεις. Όταν μου αποδείχτηκε πως με εκείνους τους κανόνες ήταν πολύ δύσκολο να κερδίζω απλά σταμάτησα να ασχολούμαι με ένα παιχνίδι όπου η έννοια της δικαιοσύνης ήταν μεροληπτική. Δεν μιλάμε για δίκαιο παιχνίδι όπως αυτό ορίζεται από τη θεωρία πιθανοτήτων ούτε για μηδενικά αθροίσματα και τέτοια. Μιλάμε για παιχνίδια αναδιανομής όπου οι πολλοί είναι χαμένοι πριν καν παίξουν. Πάρτε για παράδειγμα το ΚΙΝΟ. 80 νούμερα, κληρώνονται 20. Κάθε νούμερο έχει πιθανότητα εμφάνισης 1/4 δηλαδή. Αν κάποιος παίξει ένα μόνο νούμερο και βγει κερδίζει σύμφωνα με τους κανόνες 2.5 φορές τα λεφτά που έπαιξε. Το παιχνίδι θα ήταν δίκαιο αν κέρδιζε 4 φορές τα λεφτά του. Με βάση τους νόμους των μεγάλων αριθμών αλλά και κάποιες παραμέτρους όπως η ανεξαρτησία των διαδοχικών κληρώσεων και την ιδιότητα έλλειψης μνήμης είναι βέβαιο πως μετά από αρκούντως πολλές συμμετοχές όλοι οι συμμετέχοντες θα έχουν κατά μέσο όρο παίξει 4 και θα έχουν κερδίσει 2.5. Δηλαδή θα έχουν 1.5 ζημιές. Φυσικά αυτοί οι κανόνες επεκτείνονται και στις κατηγορίες του ΚΙΝΟ με περισσότερα νούμερα και τα αντίστοιχα κέρδη που προκύπτουν σε αυτές. Κι όμως τόσοι και τόσοι παίζουν ΚΙΝΟ. Δεν αποκλείεται κάποιοι να κερδίσουν αλλά πάνω από 90% των παιχτών θα χάσουν. Ο μόνος σίγουρα ωφελημένος θα είναι ο διοργανωτής - ο ΟΠΑΠ εν προκειμένω.

Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά ανάμεσα στο στοίχημα και στο ΚΙΝΟ. Ενώ το δεύτερο βασίζεται αποκλειστικά στα αποτελέσματα ενός τυχαίου πειράματος (αν θεωρηθεί ως τέτοιο η κάθε κλήρωση), το πρώτο βασίζεται στα αποτελέσματα αθλητικών γεγονότων όπου εισάγονται κάποιες παράμετροι που δύνανται να τα επηρεάσουν (τραυματισμοί, καιρικές συνθήκες, κίνητρο, φόρμα κτλ.). Ο παίχτης στην πρώτη περίπτωση απλά ελπίζει στην τύχη (κάποιοι βέβαια πιστεύουν στην παρακολούθηση, στις καθυστερήσεις αριθμών και σε άλλες μεθόδους που δεν έχουν όμως ουσιαστικά επιστημονική βάση). Αντίθετα, ο παίχτης στο Στοίχημα, έχει την αίσθηση ότι αν μελετήσει καλά αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας του. Ενημερώνεται, διαβάζει και καταλήγει σε ένα συμπέρασμα.

Το Στοίχημα έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον Ιππόδρομο. Και αυτά είναι το διάβασμα, η μελέτη στοιχείων. Τι κάνει η τάδε ομάδα, τι κάνει το δείνα άλογο. Σε τι φόρμα είναι η Φροζινόνε, σε τι κατάσταση είναι η φοράδα "Ασυγκράτητη". Τι προπονητή πήρε η Στόκπορτ, τι αναβάτη έχει ο "Μεγαλέξανδρος". Αποκτά, δηλαδή, ο παίκτης την αίσθηση ότι το όποιο κέρδος είναι αποτέλεσμα σωστής δουλειάς από μέρους του και κάθε χασούρα είναι επειδή "ήταν στημένο", "παίχτηκε λαμογιά" κτλ.

Τα παραπάνω δεν έχουν άμεση σχέση και με τον τρόπο που οι περισσότεροι προσεγγίζουμε το ΧΑΑ; Μοχλός ανάπτυξης λέει είναι. Καλά, λέω εγώ! Ανεβαίνει το χαρτάκι; "Πω, τι γκουρού είμαι, βρήκα πάλι τον χάρταρο". Πέφτει το χαρτάκι; "Ο μεγαλομέτοχος το λαμόγιο", "Κερδοσκοπούν οι shortάκηδες", "Μάζεμα είναι για να εκτιναχθεί μετά". Δε λέω τίποτα καινούριο, το ξέρω. Όλα αυτά εύκολα συνάγονται από τις συζητήσεις ανάμεσα στους εμπλεκόμενους. Μια βόλτα στο φόρουμ, ας πούμε, και ιδιαίτερα σε θέματα αναφορικά με "πονηρά χαρτιά" αρκεί. Και στην περίπτωση του ΧΑΑ, ο παίχτης έχει την αίσθηση της επιτυχίας επειδή αυτό προέκυψε μέσα από τη μελέτη του. Στην αποτυχία φταίνε άλλοι παράγοντες βέβαια. Κι εδώ όμως ισχύει ότι υπάρχει ο απέναντι που ξέρει πάντα παραπάνω. Στο στοίχημα υπάρχει ο bookmaker, στον Ιππόδρομο οι "αλογομούρηδες". Στο ΧΑΑ υπάρχει ο μεγαλομέτοχος, ο μεγαλοεπενδυτής, ο insider σε κάθε περίπτωση. Πάλι οι κανόνες είναι ενάντια στους πολλούς. Και πάλι πρόκειται για μη δίκαιο παιχνίδι αναδιανομής. Και όπως αποδείχτηκε πολύ καλό το να κρατάω ένα "ημερολόγιο τζόγου" όταν έπαιζα στοίχημα έτσι είναι καλό να κρατάει ο οποιοσδήποτε ένα ημερολόγιο σχετικά με τις κινήσεις του. Γιατί έκανε εκείνη και όχι την άλλη, να ξέρει που βρίσκεται ανά πάσα στιγμή και να ξέρει τι θέλει να πετύχει ανάλογα με τις εξελίξεις. Δε νομίζω ότι μπορεί ποτέ να πάρει το πλεονέκτημα απέναντι στον απέναντι αλλά μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας του έτσι. Και είναι και γεγονός ότι όποιος παραμένει διαχρονικά μέσα στο παιχνίδι αυξάνει τις πιθανότητες να βρεθεί από τη μεριά των χαμένων. Είναι σημαντικό να μπορεί να φύγει, να βγει από το παιχνίδι. Ας πούμε, αυτή την χρονική περίοδο που φαίνεται ότι κοιτάζουμε την άβυσσο έτοιμοι για τη μεγάλη βουτιά στο έρεβος της καταστροφής δε νομίζω ότι είναι καλή στιγμή να φύγει κανείς. Αποδεικνύεται πως μια καλή τέτοια στιγμή ήταν τα υψηλά του Οκτώβρη. Από τη στιγμή που κάποιος δε βγήκε τότε θα ήταν λάθος να βγει τώρα. Αλλά αυτό είναι προσωπική εκτίμηση. Ένα λάθος δε διορθώνεται με ένα νέο λάθος. Πληρώνεται όμως. Είτε σε χρήμα - αν κάποιος φύγει με ζημιά, είτε σε χρόνο - αν αποφασίσει ότι θα χρειαστεί να περιμένει να ξαναπιάσει τα επίπεδα που μπήκε.

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1013 αναγνώστες
17 σχόλια
 Όλα τα σχόλια για το άρθρο
Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010
06:34

...πλακώσανε στου τσίφτη...

 

-Μα, καλέ, όχι, μα δε θέλω!

-Έλα τώρα, αφού το ξέρω πως σου αρέσει.

-Απαπαπαπα, δεν κάνω τέτοια πράγματα.

-Μου αρέσει που αντικέστεκεσαι. Με τρελαίνει.

-Μα σας λέω, δεν θέλω.

-Κι αν σου δώσω 5;

-Μα δεν είναι ανάγκη. Άλλωστε σε αυτά τα θέματα πρέπει να επιλέγει κανείς. (σ.σ. placement)

-Έλα, αυτά είναι φτηνά κολπά. Αφού την αντρίλα θες, όχι τα metrosexual μόμολα.

-Δε θέλω, δε θέλω, δε θέλω. Μη με πιέζεις!

-Έλα τώρα που μου το παίζεις και δύσκολη. Έχω τα 5 έτοιμα. Κάτσε να σου τα δείξω.

-Ααααα, ντροπή, αίσχος. Ποια νομίζεις πως είμαι;

-Έλα τώρα, αφού το ίδιο θέλουμε. Γιατί να μην το ευχαριστηθούμε και οι δύο;

 

.............................αργότερα.........................

 

-Τζουτζούκο μου εσύ!

-Σε έχω αφήσει ποτέ παραπονεμένη; Μου το έπαιζες και δύσκολη...

(Με νάζι) -Ναι, αλλά μόνο 5;

-Αν σου δώσω παραπάνω τι θα κάνεις για μένα; Στις σχέσεις πρέπει να δίνουν και οι δύο.

(Νάζι απύθμενο) -Πόσο παραπάνω;

-Θα σου δώσω 6.

(Νάζι απειρίζον) -Ζέκα να μου δώσεις!

-7 επειδή μου κάνεις τα γούστα.

(Δε μιλάει, κάνει μούτρα)

-Έλα μπουμπούκι μου, μη μου στεναχωριέσαι. Θα σου δώσω 8 αλλά εσύ τι θα μου δώσεις;

(Με προσωπο που λάμπει) -Κάτι για να με θυμάσαι, κάτι αξέχαστο. (σ.σ. επιτόκιο 6.25%)

Αξιολογήστε το άρθρο 
14 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
«Πρώτη<123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Ιστολόγιο για να περνάει η ώρα.
Θέματα όχι μόνο οικονομικά, χρηματιστηριακά κτλ.
Πλακίτσα θα κάνουμε (όποιος θέλει δηλαδή)
...και μεταξύ σοβαρού και αστείου θα γίνουμε εκατομμυριούχοι!
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις