Anathema's Lair
1 ή 2 πράγματα που μου κάνουν εντύπωση
Λίγα λόγια για εμένα
Μυημένος, όπως οι περισσότεροι, την περίοδο του αείμνηστου '99 στο ΧΑΑ. Δεν είμαι γκουρού, δεν είμαι επαγγελματίας, δεν είμαι αναλυτής. Είμαι όμως ξεροκέφαλος!
Σύνδεσμοι


Less is more
990 αναγνώστες
Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010
02:54

Pluralitas non est ponenda sine neccesitate”, ή σε ελεύθερη μετάφραση: “Η πολυπλοκότητα δεν πρέπει να επικαλείται αν δεν είναι απαραίτητο”. Αυτή είναι θεμελιώδης πρόταση για την αρχή της οικονομίας. Εναλλακτικά είναι: “Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem”, δηλαδή: “Οι οντότητες δεν θα πρέπει να πολλαπλασιάζονται πέραν του απαραίτητου”. Η αρχή της οικονομίας είναι περισσότερο γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία ως το “ξυράφι (ή η λεπίδα) του Όκαμ”. Μία πιο βατή ερμηνεία για τη χρησιμότητά της είναι η εξής: “Αν σε ένα πρόβλημα μπορούν να δοθούν πολλαπλές ερμηνείες με τους επιδραστικούς παράγοντες ταυτόσημους τότε πρέπει να προτιμάται η απλούστερη – αυτή είναι και η πιο πιθανή σαν εξήγηση/λύση/ερμηνεία.” {1}

Ο Όκαμ (William of Ockham) ήταν Άγγλος φραγκισκανός μοναχός και φιλοσοφούσε πάνω σε θέματα λογικής. Το “ξυράφι” δεν ήταν δική του επινόηση. Αντίθετα, ήταν μια πολύ συνηθισμένη αρχή στα μεσαιωνικά χρόνια. Το γεγονός ότι συχνά την επικαλούταν ο Όκαμ για να δίνει απαντήσεις σε φιλοσοφικά και θεολογικά ζητήματα είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει το όνομα του στην ιστορία πλάι σε μία αρχή που επηρέασε και επηρεάζει την επιστημονική σκέψη σε πολλά επίπεδα – βολικός τρόπος για την επίτευξη υστεροφημίας, δε νομίζετε;

 

Ξεκίνησε ως αρχή σχετική με την οντολογία αλλά μέσω της {1} βρήκε εφαρμογή στην πειραματική επιστήμη, στη βιολογία, στην ιατρική, στη θεολογία, στη λογική και στη θεωρία πιθανοτήτων και στην στατιστική – είχε μεγάλη απήχηση στις θετικές επιστήμες εν ολίγοις. Απλό το γιατί: Στις θετικές επιστήμες οτιδήποτε μπορεί να αποδειχθεί με μαθηματικό τρόπο είναι πολύ πιθανό να υπακούει σε ένα γενικότερο μοντέλο. Αν καταφέρουμε να φτιάξουμε ένα μοντέλο τότε είναι πολύ πιθανό να μπορούμε να γενικεύσουμε. Ας πούμε, έστω Υ ένας άρτιος αριθμός και Χ ένας άλλος άρτιος και Ζ ένας άλλος επίσης άρτιος και W ένας άλλος άρτιος. Μας ενδιαφέρει να ελέγξουμε αν το άθροισμα άρτιων είναι κι αυτό άρτιο ή περιττό. Προφανώς, διαισθητικά ισχύει το πρώτο. Αν V είναι ένας οποιοσδήποτε άρτιος αριθμός, ισχύουν όλες οι μεταξύ των μεταβλητών που αναφέρθηκαν προσθέσεις. X+Y=V, X+Z=V, X+Y+Z+W=V, Z+W=V. Δεν υπάρχει λόγος να μοντελοποιήσουμε χρησιμοποιώντας παραπάνω μεταβλητές από τις απαιτούμενες. Η εξήγηση X+Υ=V είναι αρκετή. Ακόμα και για πρόσθεση παραπάνω μεταβλητών είναι αρκετή αφού το άθροισμα ανά δύο μεταβλητών θα είναι άρτιο και κάθε φορά που αθροίζουμε 2 το συνολικό πλήθος των προσθετέων θα μειώνεται κατά μία μεταβλητή καταλήγοντας πάλι στο ίδιο μοντέλο: X+Y=V.

Ξέρουμε ότι έχει προηγηθεί καταιγίδα αλλά ήμασταν στη δουλειά. Το απόγευμα επιστρέφουμε σπίτι και βλέπουμε το μπαλκόνι πλημμυρισμένο αφού φύλλα είχαν φράξει την υδρορροή. Λογικό είναι να εικάσουμε ότι αυτό συνέβη λόγω της καταιγίδας. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν εναντιώνεται στην κριτική μας σκέψη. Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί όμως: Η γειτόνισσα που μαλώσαμε προχτές βρήκε ευκαιρία για να με εκδικηθεί όσο έλειπα στη δουλειά, σκαρφάλωσε στο μπαλκόνι μου, έβαλε φύλλα στην υδρορροή με σκοπό να πλημμυρίσει το μπαλκόνι μου. Κάποιος άλλος ότι εξωγήινοι προσγειώθηκαν στο μπαλκόνι μου, πήραν δείγματα από φυτικούς οργανισμούς και επειδή θεώρησαν ότι αισθητικά τους ενοχλούσε η τρύπα από την υδρορροή την έκλεισαν με τα περισσευούμενα φύλλα. Προφανώς σύμφωνα με το “ξυράφι” η πρώτη ερμηνεία είναι και η σωστότερη. Εδώ που τα λέμε είναι και η πλέον λογική, έτσι δεν είναι;

Στην καθημερινότητά μας το μυαλό και ο τρόπος σκέψης μας έχει μάθει, έχει συνηθίσει να φτιάχνει λογικές αλληλουχίες. Αν συμβεί το παραπάνω θα σκεφτούμε τη βροχή ως αίτιο της πλημμύρας. Αν δούμε ένα ξεριζωμένο δέντρο στην ερημιά θα σκεφτούμε ότι προηγήθηκε θύελλα. Αυτό βέβαια, δεν είναι κανόνας. Κάποιοι προτιμούν πολυπλοκότερες εξηγήσεις. Γενικά, όμως, πίσω από κάθε πρόβλημα, όσο σύνθετο κι αν είναι υπάρχει μια πολύ απλή εξήγηση.

"Η Ελλάδα έχει μαζέψει μεγάλο όγκο χρεών. Η Ελλάδα θέλει να δανειστεί για να ξεχρεώσει τα ληξιπρόθεσμα και να καλύψει τρέχουσες ανάγκες. Οι δανειστές θέλουν να επωφεληθούν." Αυτά είναι δεδομένα. Το μοντέλο ποιο είναι; Και ποια είναι η πιο απλή εξήγηση; Και, τελικά, γιατί να θεωρήσουμε ότι το παραπάνω πρόβλημα δεν είναι παρά μια μεταβλητή σε ένα γενικότερο μοντέλο; "Οι πόλοι (Αμερική, Ευρώπη, Κίνα) επιζητούν ανάπτυξη. Οι πόλοι θα κάνουν ότι μπορούν για να το πετύχουν. Οι δορυφόροι χρησιμοποιούνται κατά περίσταση και κατά το δοκούν." Στο μεταξύ οι πολίτες, οι πολιτικοί, οι θεσμικοί, η εκκλησία, όλοι έχουν κάτι να πουν για το θέμα, οι ερμηνείες είναι πολλές, πολύπλοκες, υποκειμενικές. Τελικά, μια απλή εξήγηση σύμφωνα και με τα παραπάνω είναι ότι μπροστά σε όλες τις αξίες το χρήμα/κέρδος έχει τη μεγαλύτερη. Και είναι αδιάφορο ποιος κερδοσκοπεί, ακόμα κι αν είναι Έλληνας κατά Έλληνα ή Έλληνας κατά της Ελλάδας. Θα ήταν βολικό και εύκολο να κατηγορούμε τους ξένους κερδοσκόπους μονίμως, την κακή Ευρώπη, τους φονιάδες των λαών Αμερικάνους, τους κιτρινιάρηδες και τους γερμαναράδες. Αλλά αυτή η εξήγηση δε μου φαίνεται πειστική και σίγουρα δεν είναι η λύση του προβλήματος.

 

"Η αλήθεια είναι απλή και ο λόγος της ακόμα πιο απλός", Ευρυπίδης

 

Σχόλια

31/01 08:56  stelladrag
εξαίρετο και ευφυές
31/01 10:44  romanov
Πολύ καλό το άρθρο και σωστή η βάση του συλλογισμού του. Όμως, μπορεί η Ελλάδα να μην είναι ο στόχος γιατί τα κέρδη είναι μικρά. Μπορεί να είναι η ΕΕ ο στόχος κερδών και η αλήθεια να είναι λιγότερο απλή από όσο φαίνεται. Το σύμπαν δεν είναι απλό αλλά πολύπλοκο. Αν θέλεις κοίταξε το http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/1674.aspx
31/01 12:24  cornelsen
Με το όλο "νταβαντούρι" κερδίζουν πολλοί. Αναφέρω μερικούς:
1.Όσοι θέλουν να βγάλουν περισσότερα χρήματα από τα ελληνικά ομόλογα.
2. Η κυβέρνηση που με τον εκβιασμό τής καταρρευσης θέλει να λύσει -προς όφελος τού κεφαλαίου- προβλήματα όπως το ασφαλιστικό, τούς μισθούς κ.λπ.
3. Όσοι έχουν ποντάρει στην αύξηση τής τιμής τού δολλαρίου (το δολλάριο έκανε πυθμένα τον περασμένο Νοέμβριο).
4. Όσοι θέλουν να ρίξουν το ΧΑΑ για να αγοράσουν ακόμη φτηνότερα όταν θα αρχίσει ο επόμενος κύκλος.
Φυσικά όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτε εναντίον τής Ελλάδας. Έχουν όμως πολλά υπέρ τής τσέπης τους.
31/01 12:31  jgeorg
Corn ... εχεις δικηο στο (2) , πρεπει να δινουμε μεγαλες συνταξεις+εφαπαξ στο δημοσιο στην 25ετια και να στειλουμε τον λογαριασμο στον Κακο πλουτοκρατορα Σορρος.
31/01 12:38  σεβαστη
ΟΙ ειδικοί φταίνε ή αυτός που ζητάει συμβουλές στο προφανές.
31/01 14:20  shareholder-cs
Τα μεγάλα κέρδη αποτελούνται απο απλά μοναχικά ευρώπουλα romanov, απο πολλά μικρα κέρδη.
Κανείς δεν κάνει μεγάλα κέρδη αν σνομπάρει τα μικρά.
Μονο σε 2 περιπτωσεις αμελείς τα μικρά κέρδη. Αν δεν εχεις το απαραίτητο capacity για να τα κυνηγήσεις, οπότε δεν σπαταλάς δυνάμεις ωστε να μην είσαι δεσμευμένος ή κουρασμένος οταν θα πρεπει να κυνηγήσεις τα μεγάλα, και δευτερον οταν τα χρησιμοποιείς τα μικρά για δόλωμα για τα μεγάλα.
Τα κέρδη που βγάζουν πάντως απο την Ελλάδα δεν είναι μικρά.
31/01 14:28  shareholder-cs
cornelsen αν λυθούν τέτοια προβλήματα είναι προς οφελος όλων -κι οχι μόνο του κεφαλαίου.
Πρέπει κάποια στιγμή να αναθεωρήσεις κάποιες μονομερείς αριστερές προσεγγίσεις τύπου καλός εργάτης - κακό κεφάλαιο.
Η υπαρξη του κεφαλαίου είναι χρήσιμη και απαραίτητη για τη κοινωνία και οικονομία(οπως οι κερδοσκόποι traders για τη χρηματιστηριακή αγορά).
Δες το σχετικό άρθρο του Βασίλη Βιλιάρδου στο http://shareholder-cs.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=21090&blid=14
01/02 09:15  cornelsen
Φίλε shareholder,
Είναι "μονομερής αριστερή προσέγγιση" ότι το κεφάλαιο ωφελήθηκε από την καταλήστευση των ασφαλιστικών Ταμείων; Ότι συλλαμβάνοντας το 10% τής εισφοροδιαφυγής θα έπαιρνε παράταση 7 ετών το ασφαλιστικό και αυτήν την λύση ΔΕΝ ΤΗΝ ΘΕΛΟΥΝ; Ότι στην εποχή τής "ανάπτυξης" το κόστος ζωής ανέβαινε 10% το έτος καi οι μισθοί αυξάνονταν κατά 2,5%; Ότι την χρηματοπιστωτική κρίση την δημιούργησε το κεφάλαιο και βάζουν τον απλό κοσμάκη να την πληρώσει; Είναι μήπως αριστερή προσέγγιση το "Δυστυχώς, πάντοτε κατά την άποψη μας, αυτοί οι «απλοί άνθρωποι» που σήμερα στηρίζουν το παγκόσμιο σύστημα, θα είναι οι ίδιοι που θα κληθούν να πληρώσουν, στη θέση αυτών που το λήστεψαν (με αύξηση της φορολογίας, φοροεπιδρομές κλπ)."; (το τελευταίο από το http://viliardos.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=21444&blid=363)
01/02 19:24  anathema_g13
stelladrag,
ευχαριστώ!

romanov,
αυτός είναι και ο λόγος που εντάσσω την Ελλάδα ως μία μεταβλητή ενός μεγαλύτερου μοντέλου. Το σύμπαν φτιάχνει πολύπλοκες δομές αλλά η βάση τους είναι πάντα απλούστατη.

cornelsen,
οπότε η ιστορία καταλήγει στο κέρδος και σε τίποτα παραπάνω. Προκύπτει δηλαδή η ιεράρχηση των αξιών με κυρίαρχη το χρήμα.

jgeorg,
...ώστε να μας αναδομήσει, θα συμπλήρωνα! :)

σεβαστή,
το ερώτημα επεκτείνεται στο γιατί να πρέπει να κυκλοφορούν αυτοί που ζητούν συμβουλές από μέσο σε μέσο, από διάψευση σε διάψευση κτλ, αντί να κάνουν απλά τη δουλειά που τους έχει ανατεθεί. Τα υπόλοιπα είναι θόρυβος!

shareholder,
αφενός τα κέρδη από το ελληνικό θέμα δεν είναι αμελητέα και αφετέρου είναι ένα καλό πρόσχημα για μεγαλύτερα από άλλες πηγές πχ. νομισματικές ισοτιμίες.

Σχετικά με την ανταλλαγή απόψεων αναφορικά με το κεφάλαιο πρέπει να αποδεχτούμε κάποιες καταστάσεις. Δηλαδή, το κεφάλαιο ΕΙΝΑΙ ρυθμιστικός παράγοντας. Ευνοεί μάλιστα αυτούς που το έχουν εν αφθονία. Οπότε σαφώς και δεν ενδιαφέρεται για το ποιος πληρώνει το λογαριασμό στο τέλος αλλά για το πως δεν θα τον πληρώσει εκείνος που τον δημιούργησε. Από αυτή την άποψη δεν κρίνεται ως αριστερή η προσέγγιση του cornelsen αλλά ως η άποψη εκείνου που θα πληρώσει κομμάτι του λογαριασμού. Θέλω να πω, ο καθένας κρίνει με βάση τη θέση του, δεν είναι έτσι;
02/02 09:46  cornelsen
Καλημέρα.
Όχι, αν αναφέρεσαι στις απόψεις μου, η προσέγγισή μου δεν γίνεται με βάση το προσωπικό συμφέρον. Η άποψη ότι την κρίση την έφερε η απληστία των καπιταλιστών και ήταν από αναμενόμενη έως προβλέψιμη σύμφωνα με τις βασικές αρχές λειτουργίας και κίνησης τού κεφαλαίου δεν οφείλεται σε προσωπική ιδιοτέλεια. Το ότι μπορεί να βγείς στούς δρόμους (ή στα φόρα, πληθυντικός τού φόρουμ) για να υπερασπιστείς την ζωή σου ή το μεροκάματό σου από αυτούς πού πλουτίζουν σε βάρος σου, ναι αυτή είναι "άποψη εκείνου που θα πληρώσει κομμάτι τού λογαριασμού". Εγώ μάλιστα πρότεινα παλαιότερα -μεταξύ σοβαρού και αστείου- στις "Συζητήσεις" τού capital να κατάσχει το κράτος το 10% τής περιουσίας φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων για να προσφέρει ο καθένας στην "εθνική" οικονομία ανάλογα με το τι καρπώθηκε την τελευταία 35ετία -λύση αν μη τι άλλο δίκαιη. Ας μην πω καλύτερα τι άκουσα.
02/02 10:13  anathema_g13
Καλημέρα!

Cornelsen,
περισσότερο αποσκοπούσα στο να δείξω ότι όλοι κρίνουμε με βάση τη θέση μας.
Υπάρχουν κάποια δεδομένα και βασικό είναι το ότι όλοι είμαστε καπιταλιστές/κερδοσκόποι, κατά μία έννοια, ως κομμάτι ενός τέτοιου συστήματος. Από εκεί και πέρα είναι θέμα δύναμης αλλά και άλλων παραγόντων - ψυχολογικών και περί δικαίου αισθημάτων.
Ας πούμε, αυτό που λες περί 10% προσωπικά μου ακούγεται δίκαιο από την άποψη ότι εφόσον όλοι νοιαζόμαστε για το καλό αυτού του τόπου δε θα είχαμε πρόβλημα να κάνουμε και αυτή τη θυσία ώστε να τον βγάλουμε από τη δεινή του θέση αν υπήρχε η εξασφάλιση ότι αυτό θα συνέβαινε.
Όμως υπάρχουν άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα, πως θα γίνει η σωστή αποτίμηση της περιούσιας του καθενός χωρίς ενστάσεις; Πως θα καθοριστεί ότι κανείς δεν "κλέβει"; Επίσης, αν εγώ έχω ένα μέσο όρο εισοδήματος 30000ευρώ ετησίως και κάποιος έχει 500000ευρώ ετησίως τότε αναλογικά πληρώνω 3000 και ο άλλος 50000. Όμως εγώ βάσει εισοδήματος δεν έχω επιδραστική δύναμη ούτε μέσα για να κρυφτώ. Κάποιος με μεγάλη περιουσία, σαφώς και έχει επιδραστική δύναμη αλλά και τη δυνατότητα να αποκρύψει ευκολότερα μέρος αυτής. Ελπίζω να γίνεται σαφές τι θέλω να πω. Βάζοντας και την παράμετρο του σπάταλου κράτους καθώς και αυτές περί διαχρονικού (απολύτως κατανοητό και αναμενόμενο) αισθήματος αδικίας από μεριάς των κάτω του μεσαίου στρωμάτων αλλά και την αντίληψη ότι το συνολικό άθροισμα των επιμέρους 10% μάλλον δε θα πάει εξ ολοκλήρου προς την εξυγίανση της χώρας (αυτό μας δείχνει η προϊστορία) αλλά μέρος του θα καταλήξει στις τσέπες των ταμιών η πρόταση φαντάζει ουτοπική. Όχι επειδή δεν είναι δίκαιη αλλά επειδή είναι μη εφαρμόσιμη. Μπορώ όμως να φανταστώ ότι θα άκουσες τα μύρια όσα στα fora.
Επανερχόμενος όμως στο καπιταλιστικό περιβάλλον μου φαίνεται λογικότατο ο καθένας να θέλει να προστατεύσει τα συμφέροντά του.
Ας πούμε, θεωρώ τον εαυτό μου τίμιο όμως δεν έχω γνωρίσει τον εαυτό μου ως μεγαλοβιομήχανο ή καναλάρχη ή γενικά ως εξουσιαστή με την έννοια της συγκέντρωση
02/02 10:13  anathema_g13
...με την έννοια της συγκέντρωσης εξουσίας. Προφανώς οι έννοιες κοινωνική ευθύνη, κοινωνικό έργο, οιονομική στήριξη στη χώρα μου είναι πολύ πιθανό να είχαν πολύ μικρότερη σημασία σε μια τέτοια περίπτωση. Αντίθετα, έννοιες όπως δημιουργική λογιστική, εισφοροδιαφυγή, ελαφρύνσεις θα αποκτούσαν βαθύτερο νόημα...
02/02 10:43  cornelsen
1. "πως θα γίνει η σωστή αποτίμηση της περιούσιας του καθενός χωρίς ενστάσεις;" Οι καταθέσεις υπάρχουν στις Τράπεζες, οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων στο ΕΤΑΚ. Νομίζω ότι η περιουσία τού καθενός εύκολα μετριέται αρκεί να ΘΕΛΕΙ το κράτος να την μετρήσει. Τώρα, αν κρύψει κάποιος και μερικά χιλιάρικα δεν χάθηκε ο κόσμος.

2. "Κάποιος με μεγάλη περιουσία, σαφώς και έχει επιδραστική δύναμη αλλά και τη δυνατότητα να αποκρύψει ευκολότερα μέρος αυτής", "το συνολικό άθροισμα των επιμέρους 10% μάλλον δε θα πάει εξ ολοκλήρου προς την εξυγίανση της χώρας (αυτό μας δείχνει η προϊστορία) αλλά μέρος του θα καταλήξει στις τσέπες των ταμιών" Ας χαρίσουμε αυτά που έχουν βγάλει οι (μεγαλο)καπιταλιστές στο εξωτερικό κι ας πιάσουμε την περιουσία των εξωχώριων που βρίσκεται στην Ελλάδα. Και ας υπολογίσουμε τον εθνικό πλούτο με όλα τα παραπάνω.

Όμως δεν έχω αυταπάτες. Μία τέτοια κίνηση ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει από μία κυβέρνηση ούτε τής ΝΔ ούτε τού ΠΑΣΟΚ διότι θα αναιρούσε τον ρόλο τους στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Η πρόταση μου έχει ως στόχο να αποδείξει πως όλοι αυτοί που φωνάζουν για την πατρίδα, για την εθνική οικονομία κ.λπ. πατριδοκάπηλα έχουν ως στόχο την υπεράσπιση (γιατί όχι και την αύξηση) τής περιουσίας τους και την μετακύλιση των βαρών στην πλευρά τής εργασίας -που δεν ευθύνεται στο τέλος τής γραφής για την κρίση. Ο "κοσμάκης" έχει δώσει πολλές φορές στο παρελθόν και την -όποια- περιουσία του και το αίμα του όταν η ηγέτιδα τάξη και οι αστοί πολιτικοί την "έκαναν" για ασφαλέστερα λιμάνια.
02/02 11:01  anathema_g13
Επίσης, και για να δικαιολογήσω αυτά που ήδη έχουμε πει, κρατάμε στο νου μας πως για την κατάσταση στην Ελλάδα, αν μπορούσαμε να ποσοτικοποιησούμε, η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση δεν πρέπει να έχει πάνω από 10-20% (και πολύ λέω) επίδραση στα μεγέθη της οικονομίας. Τι έπληξε; Τις εξαγωγές μας; Τη βαριά βιομηχανία μας; Τι;
Πλαγίως μας επηρεάζει ως ένα βαθμό λόγω του ότι "στριμώχτηκαν" οι έξω και περιόρισαν την έκθεσή τους σε αγορές όπως η ελληνική. Γενικά, το πρόβλημα στη χώρα μας είναι ενδογενές και όχι αποτέλεσμα της παγκόσμιας κρίσης. Αλλά αυτή έδωσε ένα ωραίο πρόσχημα και μια καλή δικαιολογία για να αναδυθούν τα προβλήματα. Παράλληλα, αποτελεί μαζί και σε συνδυασμό με την τρομοκρατία από τα media ένα τρόπο ώστε να φαίνονται σα μονόδρομος τα ζόρικα που έρχονται.
Πάντως, μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι μας. Από τον χαμηλόμισθο μέχρι τον πλουσιότερο. Το θέμα είναι ότι όπως οι ευθύνες αποδίδονται αναλογικά (δεν μπορείς να κατηγορήσεις ένα νέο άνεργο ότι έφερε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση για παράδειγμα), με τον ίδιο αναλογικό τρόπο θα έπρεπε να είναι στοχευμένα και τα όποια μέτρα. Όχι μόνο τώρα αλλά από τότε που ο δικομματισμός έγινε το πολιτικό μοντέλο του τόπου...

Πιο πολύ από όλα όμως προβληματίζομαι με τη γενικότερη αποχαύνωση που επικρατεί και τον ζαμανφουτισμό που υπάρχει σα δηλητήριο στην ατμόσφαιρα. Μία χώρα σε ύπνωση...
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
9 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Σχετικά με το blog
Ιστολόγιο για να περνάει η ώρα.
Θέματα όχι μόνο οικονομικά, χρηματιστηριακά κτλ.
Πλακίτσα θα κάνουμε (όποιος θέλει δηλαδή)
...και μεταξύ σοβαρού και αστείου θα γίνουμε εκατομμυριούχοι!
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις